Tytuł: Broszka ze szmaragdową chmurką

Cykl: Rodzina Lubawskich (tom 1)

Autorka: Agnieszka Zakrzewska

Wydawnictwo: Dobre Strony
Gatunek: literatura obyczajowa, saga rodzinna
Data premiery: 25.03.2026
Liczba stron: 376

Opis książki

Rafał Lubawski prowadzi w Jaskółce znany w okolicy od pokoleń salon jubilerski. Przed laty jego wspólniczką była starsza siostra Janina, ale znalazła miłość w Ameryce i w pośpiechu opuściła rodzinne strony. Tak naprawdę powody, dla których wyjechała, są zupełnie inne, ale Rafał nikomu nie zdradził tego sekretu. W rodzinie Lubawskich Janina i jej amerykańska przygoda urosły do rangi legendy. Cioteczka co roku przysyła kompletnie niepraktyczne prezenty, ale, o dziwo, nigdy nie przyjeżdża do ojczyzny.

Konstancja, córka Rafała, odziedziczyła po ojcu pasję do kamieni szlachetnych. Dziewczyna jest bardzo pomysłowa, trochę uparta, ma tysiąc pomysłów na minutę i pecha w miłości. Tworzy autorską biżuterię, prowadzi klub kreatywnych trzydziestolatek i stanowczo deklaruje, że nie zamierza dzielić życia z żadnym mężczyzną. Do czasu, kiedy w miasteczku pojawia się Józek Obrochta, góral spod samiuśkich Tater, który rzeźbi w drewnie, pisze wiersze i zamieszkuje w zielonym kamperze nad jeziorem. Cóż z tego, skoro czar pryska, gdy przystojny jak filmowy amant Józek wpada do salonu Lubawskich, by kupić… pierścionek zaręczynowy.

Agnieszka Zakrzewska z jubilerską precyzją splata wątki w misterną opowieść o zwyczajnym życiu w kunsztownej oprawie emocji. Kto jest wybranką spontanicznego i sympatycznego artysty? Jakie wieści prosto z Ameryki wstrząsną malowniczą i nieco zaściankową Jaskółką? Czy Konstancja Lubawska na nowo uwierzy w miłość? Broszka ze szmaragdową chmurką skrywa niejedną rodzinną tajemnicę…

źródło: Lubimy Czytać

Recenzja

Otulająca ciepłem, które skrywa się w wyeksponowanej trosce oraz wsparciu. Z pasją obnażająca jubilerskie techniki, które przybliżają fascynującą sztukę obcowania z kamieniami szlachetnymi. Przenikająca ludzką codzienność z ujmującą prostotą, ale i refleksyjną głębią.

„Broszka ze szmaragdową chmurką” to odsłona sagi obyczajowej, która staje się literacką podróżą w świat nie tylko rzemieślniczego kunsztu tworzenia zachwycającej biżuterii, ale także wiarygodnie oddanych emocji. W tej opowieści nie sposób się nie zatracić! Agnieszka Zakrzewska z takim realizmem traktuje o prozie dnia, że zaaranżowane wydarzenia stają się dla odbiorcy wręcz namacalne i ostre w wyobraźni niczym fotografia. To niejako literackie doświadczenie powrotu w rodzinne strony, odmalowana bowiem malowniczymi barwami Jaskółka staje się dla odbiorcy miejscem nostalgicznych wspomnień, takich z czułością przechowywanych na dnie serca. Jej mieszkańcy tym samym ożywiają w sercu doznanie bliskości, a jednocześnie trudną do zdefiniowania świadomość, że to przestrzeń spowita spokojem, przesiąknięta sąsiedzką lojalnością, kojąco swojska. Taka, w której można odnaleźć swój azyl, wymarzone miejsce na ziemi, może bezcenną przyjaźń, a nawet niespodziewaną miłość! W końcu tylko szalone porywy serca mogą stanowić impuls do spontanicznej wyprawy przez całą Polskę – „spod samiuśkich Tater” w okolice poznańskiego regionu.

To historia nie tylko rodu Lubawskich, ich familijnego sekretu, który przemilczany wciąż tli się ukradkowo w duszach najstarszych jego członków, ale również innych – miejscowych oraz przyjezdnych. Na tle ich życiorysów autorka zmyślnie operuje sensorycznie oddziałującymi na zmysły smakami i zapachami. Traktuje o pasjach, ambicjach, marzeniach i zawodowych planach, przywołuje miejsca z duszą wypełnione kuszącymi smakowitościami. Ta treść emanuje aromatem świeżej kawy i słodkich cynamonek, a przy tym błyszczy jubilerskimi świecidełkami. To właśnie one stanowią fundament do uwypuklenia ukradkowo tchniętego w opowieść przekazu – to nie doskonałość świadczy o wyjątkowości, a drobne skazy i mankamenty tworzą unikatowość. I podobnie z ludzkimi charakterami, każda osobowość to splatające się zalety i wady składające się na tożsamość człowieka. I właśnie dlatego skonstruowane przez Agnieszkę Zakrzewską portrety mieszkańców Jaskółki stają się tak przekonujące i autentyczne – panorama błędów, rozterek, sukcesów i porażek buduje ich prawdziwość.

Nie wszystko złoto, co się świeci, czyż nie? To przysłowie precyzyjnie odzwierciedla romantyczne zawirowania, które autorka zaaranżowała na kartach pierwszego tomu tej sagi. Miłość stanowi bowiem solidny filar tej fabuły – nie tylko ta pulsująca pod skórą z taką siłą, że skłania do żywiołowych decyzji, ale również trwała, bezpieczna i niezachwiana, która skrywa się w rodzinnych relacjach. To historia eksponująca wieloletnią tęsknotę, uwierające poczucie winy, szczere pragnienie przebaczenia, aż w końcu potrzebę obnażenia tłumionych tak długo sekretów, które sukcesywnie stają się bolesną zadrą niepozwalającą na zasmakowanie w pełni szczęścia. Natomiast nośnikiem tajemniczej aury, która nieustannie otula treść, a zarazem prawdy o wydarzeniach sprzed lat, staje się właśnie tytułowa broszka ze szmaragdową chmurką. Agnieszka Zakrzewska niczym jubilerska rzemieślniczka ze słów, metafor i przemyśleń wytwarza prozatorską biżuterię – pięknie mieniącą się odcieniami nadziei jak zielony szmaragd, klimatyczną niczym zamurowana w ścianie kasetka z kosztownościami, ale przy tym zachwycającą lekką i naturalną konstrukcją, która nie przytłacza emocjami, ale rozświetla ich blaskiem nastrój czytelnika.