Patronat medialny BooksCatTea

Tytuł: Ostatni pacjent

Tytuł oryginalny: Kaikki ovat sokeita

Cykl: Osasto C1 (tom 1)

Autorka: Patricia G. Bertényi

Wydawnictwo: Mando
Gatunek: thriller medyczny
Data premiery: 20.05.2026
Liczba stron: 560

Opis książki

Nawet perfekcyjne zabójstwo zawsze zostawia ślad.

Janka to niepozorna salowa. Sprząta, obserwuje, słucha. Wie, kto kłamie, kto się boi, kto próbuje tuszować ślady. Potrafi odkryć prawdę dużo wcześniej niż inni. Z pewnych powodów wybiera jednak milczenie. Do czasu.

Kiedy dwóch niepowiązanych ze sobą pacjentów umiera jeden po drugim na oddziale intensywnej terapii, wszystko wskazuje na naturalne przyczyny. Dokumentacja się zgadza, procedury zostały zachowane, sprawa wydaje się zamknięta. Jest jednak coś, czego nie ma w raportach. Specyficzny zapach unoszący się wokół ciał. Wzbudza on w Jance niepokój, którego nie potrafi zignorować... Wie bowiem więcej, niż wskazuje na to jej skromna praca.

Kto jednak uwierzy sprzątaczce? Wątpliwości zaczyna podzielać zaprzyjaźniona pielęgniarka. Razem wchodzą na ścieżkę, z której nie ma już odwrotu. Czy uda im się znaleźć i powstrzymać mordercę?

Duszna atmosfera oddziału intensywnej terapii, sekrety, które nie powinny ujrzeć światła dziennego, i przeszłość, od której nie da się uciec.

źródło: Lubimy Czytać

Recenzja

Osnuta niepokojącą aurą, która szczelnie wypełnia korytarze szpitalnych wnętrz. Przenikająca meandry ratowania ludzkiego życia z ekscytującą wnikliwością. Wybrzmiewająca tajemnicami, które wyczuwalnie tkwią pod skórą i domagają się obnażenia.

„Ostatni pacjent” to odsłona thrillera psychologicznego, którą zauważalnie pogłębiono medycznymi realiami. Patricia G. Bertényi nie stroni od drobiazgowego przybliżania pracy na oddziale intensywnej terapii, a fragmenty dotykające sztuki lekarskiej podszywa własnym doświadczeniem zawodowym, co nadaje im autentyczności i wiarygodności. Szczodrze korzysta również z innych profesji, które stanowią fragment jej tożsamości – tym samym to również ekspozycja fotograficznego talentu, która niezaprzeczalnie ubarwia i łagodzi mroczną treść, ale i imigracyjnych analiz stanowiących fragment jej egzystencjalnych przeżyć. Autorka korzysta z wielokrotnie powielanych w tym gatunku fabularnych rozwiązań, ale opakowuje je w istotną współcześnie problematykę społeczną, a przy tym muska skomplikowane relacje międzyludzkie zabarwione miłosnymi tonami, co sprawia, że kompleksowe ujęcie staje się niebanalne i nieszablonowe. Trudno też odmówić tej powieści poruszającej refleksyjności, która z wrażliwością definiuje winę i karę, pozostawiając ostateczny ich kształt do samodzielnej interpretacji odbiorcy.

Patricia G. Bertényi posługuje się klasowymi podziałami, wciąż żywymi w teraźniejszej rzeczywistości Finlandii, na których fundamencie buduje newralgiczne dla fabuły portrety psychologiczne – szpitalnej salowej, pielęgniarki i sławnej piosenkarki. Splata ich ścieżki nurtującymi zmysły zgonami, które wspólnie próbują rozwikłać, ukradkowo negliżując kolejne wstrząsające sekrety finalnie tworzące wyrazisty obraz układanki zdarzeń z przeszłości. Zmyślnie wyeksponowano na kartach tego tytułu ignorancję, którą większość odczuwa w stosunku do zatrudnionego personelu – niepozorność, cicha obserwacja, ale i skrzętnie zatuszowane przed innymi doświadczenie z przeszłości stają się dla nieświadomie lekceważonej przez medyków sprzątaczki udogodnieniem w obliczu jej badawczych teorii o enigmatycznych śmierciach. Osobliwy zapach emanujący od zmarłych pacjentów staje się dla niej impulsem inicjującym obudzenie się w niej śledczych skłonności nabytych dawniej jako policyjna lekarka sądowa. Rozpoczyna się skrupulatna wiwisekcja zastanawiających incydentów z wcześniejszych lat i teraźniejszości, która naraża kobiety na jawne niebezpieczeństwo, ale przewrotnie oddziałuje również na mocniejsze zapętlenie ich świeżych relacji.

To treść duszna i gęsta, która ze szczegółowością odmalowuje ponure barwy śmierci i życia, o które w szpitalnych murach toczy się przecież nieustanna walka. Jednak nie dla wszystkich przysięga Hipokratesa stanowi solidne zobowiązanie – pulsujące w duszy demony zagłuszają bowiem złożone przyrzeczenie, rozdzierające serce wspomnienia podstępnie kuszą do zemsty, a nakreślone przez autorkę zło niezaprzeczalnie zostaje odarte z oczywistości i jednoznaczności. Tym samym ta historia wzbudza moralne dylematy, rezonuje swoim przesłaniem, prowokuje do przemyśleń, ale i podkreśla współczesne realia, w których wciąż pulsują ludzkie skłonności do mierzenia innych na podstawie statusu majątkowego, prestiżu czy przydatności społecznej. Taki mariaż sprawia, że to nie tylko dosadny thriller psychologiczny eksplorujący umysł i sekrety człowieka oraz inteligentnie uświadamiający fascynujące zawiłości medycyny, ale również pozycja pozostawiająca po sobie ślad w odmętach pamięci – niczym każde zabójstwo, choćby najbardziej doskonałe, przemyślane i… może nawet pośrednio uzasadnione. I nie sposób nie łaknąć więcej tej zniuansowanej lekarską wiedzą odsłony – to aranżacja rozpoczynająca elektryzującą trylogię ulokowaną w szpitalnej przestrzeni, swoim zwieńczeniem niewątpliwie intensyfikująca literacki apetyt na kolejne doznania.